eśli jesteś nałogowym palaczem i nie rozumiesz, dlaczego twoje niepalące otoczenie nie lubi dymu, zapal papierosa, połóż go na brzegu popielniczki i obserwuj go. W trakcie palenia nie zdajesz sobie sprawy, że to, co teraz widzisz, dzieje się także wtedy, gdy palisz. To znaczy, że w przerwach między zaciąganiem się papieros kopci najintensywniej, że to nie tylko dym, który wydmuchujesz, przeszkadza niepalącym, ale głównie ten, który wydziela się bezpośrednio z samego papierosa.
    Dzielisz pokój, a może nawet biurko z osobą (albo, nie daj Boże, z osobami), która zapala papierosa, kładzie go na brzegu popielniczki i przypomina sobie o nim dopiero wtedy, gdy, u kresu wyczerpania nerwowego, zgasiłaś ledwie już tlącego się peta. (To już piąty w ten sposób "wypalony" papieros, a jest dopiero jedenasta). Gdybyś zgasiła go, zanim zaczął się spalać ustnik, twoja współpracowniczka (bądź współpracownik) mogłaby (mógłby) mieć do ciebie pretensję, że "zmarnowałaś" jej (mu) papierosa. Czekasz więc, aż dopali się do końca. I nie wiesz, dlaczego mniej cierpisz, gdy jednak co jakiś czas twoja "koleżanka (lub kolega) z pracy" zaciąga się.