
Niemowlę kąpiemy każdego wieczora, przed ostatnim karmieniem i snem. Oprócz tych
codziennych zabiegów higienicznych możemy stosować dodatkowo kąpiele w "przyjaznym leczeniu", bądź łączyć
"normalną" kąpiel z leczniczą w celach profilaktycznych lub po prostu uprzyjemniających zwykłe
mycie. Wywary z ziół dolewane do wody podnoszą jej jakość (m.in. zmiękczają ją) i
mają lepszy wpływ na skórę dziecka oraz - co najważniejsze - zastępują nawet najlepsze i najdroższe
kosmetyki dziecięce. W przypadku chorego dziecka najlepiej wieczorną kąpiel zastąpić leczniczą.

Najczęściej stosuje się je w celu złagodzenia stanów zapalnych skóry. Jako dodatki
zmiękczające wodę i działające łagodząco stosuje się: krochmal,
rumianek, otręby pszenne. Żadna z podanych kąpieli nie powinna trwać krócej niż
pięć minut i dłużej niż dziesięć. Po kąpieli z dodatkiem środka leczniczego ciała dziecka nie spłukujemy,
lecz od razu osuszamy czystym ogrzanym ręcznikiem, ubieramy w strój nocny i kładziemy do łóżka.
działa na skórę łagodząco i wygładzająco. Na każdy litr wody użytej do
kąpieli należy wziąć 5 płaskich łyżeczek krochmalu ryżowego lub mąki ziemniaczanej. Odmierzony krochmal
rozpuszcza się w niewielkiej ilości zimnej wody, a następnie mieszając dolewa się do
wrzątku, aż do uzyskania przezroczystej gęstej cieczy, którą wlewa się do wody
przeznaczonej do kąpieli. Przygotowany roztwór powinien dawać przy sprawdzaniu ręką uczucie przyjemnej
śliskości, a jego temperatura powinna wynosić 38° C.
ma działanie łagodzące i odkażające, a także odczulające. 50-100 g
rumianku wsypuje się do woreczka z gazy i zanurza w jednym do dwóch
litrów wrzącej wody na 5-10 minut. Otrzymany roztwór wlewa się do
wody przeznaczonej do kąpieli w takiej ilości, aby woda
przybrała kolor jasnego piwa. Temperatura wody do kąpieli - ok. 37° C.
wygładza skórę i łagodzi podrażnienia. Do płóciennego woreczka wsypujemy od 50 dag do 1 kg otrąb
pszennych i gotujemy od 30 do 60 minut w 3-5 litrach wody. Odwar
wlewamy do wody przygotowanej na kąpiel i wyciskamy w niej woreczek z otrębami.
działa odkażająco, wysuszająco, i garbująco. Pomaga przy ropniach skóry i
wyprzeniach. Dobrze jest ją stosować na przemian z kąpielą
rumiankową. Kilka kryształków nadmanganianu potasu
rozpuszczamy w niewielkiej ilości ciepłej wody - tak, aby zabarwiła się na ciemny
fiolet. Do kąpieli dolewamy (powoli, żeby móc kontrolować otrzymywany kolor) przygotowany roztwór aż do
uzyskania jasnego fioletu. Nie powinno się wrzucać bezpośrednio do "kąpielowej" wody
kryształków nadmanganianu, ponieważ nie rozpuszczone w zetknięciu ze skórą mogą
spowodować jej uszkodzenie.
hartuje i uodparnia "powierzchnię ciała". Zalecana dla dzieci ze skórą delikatną, łatwo ulegającą
wyprzeniom i podrażnieniom. 50 dag drobno pokrojonej
kory dębowej zalewamy pięcioma litrami wody i gotujemy
przez dwie godziny. Uzyskany odwar dolewamy do kąpieli.
Do kąpieli "nadmanganianowych" i "dębowych" należy przeznaczyć ręcznik lub ręczniki,
które - oczywiście za każdym razem czyste - będą służyły tylko do tego celu.
Nadmanganian potasu i kora dębu pozostawiają bowiem
brązowe zabarwienie, które z wanny i z rąk zmywamy wodą utlenioną, wodą z octem lub
z kwaskiem cytrynowym, ewentualnie solą i - tylko z wanny - proszkiem do prania.
obniża temperaturę ciała dziecka. Zwykle stosuje się ją w przypadku bardzo wysokiej
gorączki. Kąpiel taka początkowo musi mieć temperaturę normalnej kąpieli.
Następnie do wody o temperaturze 37° C stopniowo dolewamy - mieszając
wodę w wanience lub wannie i kontrolując jej temperaturę - chłodnej
wody (trzeba uważać, by nie polewać ciała dziecka), aż do otrzymania temperatury
30° C. Dziecko powinno przebywać w wodzie o tej temperaturze 5 minut. W
czasie kąpieli należy obserwować jego wygląd. Jeśli blednie, sinieje lub ma dreszcze, kąpiel należy
przerwać, ciało dziecka rozetrzeć, ubrać i ułożyć w łóżku.
Po kąpieli ochładzającej, (którą stosuje się w porozumieniu z lekarzem) dziecko
wycieramy ogrzanym prześcieradłem kąpielowym, a następnie ubrane w ogrzaną (np. termoforem) bieliznę
kładziemy do łóżka. Po takim zabiegu maluch zasypia szybko i spokojnie z obniżoną temperaturą ciała.

Leczniczo najcenniejsze są kąpiele w naturalnych wodach
mineralnych. Wody sztucznie mineralizowane lub gazowane - choć środki chemiczne
używane do ich sporządzenia nie różnią się od składników zawartych w naturalnych
wodach mineralnych - nie działają tak skutecznie jak naturalne. Jednak w domu
możliwe są na ogół kąpiele jedynie w sztucznych wodach leczniczych. A ponieważ
schorzenia, w których pomagają, są na ogół długotrwałe, jest to bardzo wygodna forma "przyjaznego" leczenia.
Kąpiele w wodach leczniczych to rodzaj leczenia bodźcowego,
polegającego na wywoływaniu ogólnych odczynów organizmu w celu przestrojenia pewnych jego czynności lub
uodpornienia czynnikami fizycznymi i chemicznymi wód mineralnych i
peloidów. Bodźcami fizycznymi są: temperatura i ciśnienie
wody, promieniowanie (radon) lub procesy elektryczne
zachodzące między powierzchnią skóry a wodą mineralną. Bodźcami chemicznymi
natomiast są zawarte w wodzie, w odpowiednim stężeniu, składniki mineralne lub
gazowe. Pewne składniki wód mineralnych przenikają przez skórę (jak np.
jod, siarka), inne (dwutlenek
węgla) są dla skóry czynnikiem drażniącym. Po każdej takiej kąpieli niezbędny jest godzinny
odpoczynek.
stosuje się przy chorobach reumatycznych w okresie zupełnego spokoju, anemii, w
stanach rekonwalescencji, opóźnieniu rozwoju fizycznego, stanie po krzywicy,
zaburzeniach przemiany materii i w stanach po chorobie
Heinego i Medina. Przygotowuje się je w różnym stężeniu, najczęściej na każde 10 litrów
wody wsypuje się 50-150 g (0,5-1,5%) soli kąpielowej, np. ciechocińskiej,
iwonickiej, inowrocławskiej, soli kuchennej, morskiej. Słone kąpiele przeprowadzamy
przed południem, najlepiej rano, 2-3 razy w tygodniu. Mogą zażywać ich dzieci powyżej piątego miesiąca
życia, bez niedowagi i gorączki. Jeżeli słona woda
drażni skórę dziecka, można dodać krochmalu lub sody. Dodanie ekstraktu
sosnowego (20-30 g na kąpiel) zwiększa działanie uspokajające kąpieli solankowej. Kąpiele solankowe
nie tylko leczą, lecz także hartują skórę i uodparniają cały organizm, gdyż wywołują działanie
bodźcowe na autonomiczny układ nerwowy i przyzwyczajają do szybkiego reagowania na zewnętrzne bodźce
termiczne, dzięki czemu zmniejsza się skłonność do częstych w wieku dziecięcym schorzeń gardła, uszu,
oskrzeli itp. Dotyczy to przede wszystkim dzieci przegrzewanych, przekarmianych, przez co skłonnych do
schorzeń górnych dróg oddechowych i infekcyjnych.
Naturalne kąpiele solankowe zawierają jony sodu i
chloru, związki siarki,
magnezu, wapnia, potasu,
jodu, bromu oraz dwutlenek węgla i
siarkowodór.
Kąpiele solankowe działają podobnie jak kąpiele morskie. Wywierają działanie
bodźcowe na układ naczyniowy, wyrównują nieprawidłowe reakcje autonomicznego układu nerwowego, działają
przeciwbólowo, poprawiają sprawność stawów i mięśni, zmniejszają ciśnienie tętnicze
krwi, poprawiają łaknienie. Aktywują wytwarzanie
witaminy D3 w skórze pod wpływem promieni
nadfioletowych. U dzieci stosuje się kąpiele słabe (0,3-1,5%), rzadziej silne (1,5-3%), dwa, trzy razy w
tygodniu (razem 10, 15 zabiegów). Zabieg trwa od pięciu do dziesięciu minut, dłużej tylko u dzieci starszych
i silnych. Sztuczne kąpiele solankowe mają to samo działanie, lecz w mniejszym
stopniu.
Głównym składnikiem wód siarczkowo-siarkowodorowych są jony siarczkowe oraz siarkowodór.
Wody te działają drażniąco na skórę, wywierają czynne przekrwienie zarówno skóry,
jak i narządów wewnętrznych i śluzówki dróg oddechowych, pobudzają przemianę
materii, wywierają wpływ odczulający, odtruwający i zwiększający procesy utleniania.
Stosuje się je m.in. w leczeniu chorób układu kostno-stawowego, chorób przemiany
materii i skóry.
Głównym czynnikiem działania tych
kąpieli jest dwutlenek węgla, a także - w różnym stopniu, zależnie od zawartości
w wodzie - związki sodu,
wapnia, magnezu, żelaza,
litu, baru, arsenu. W
czasie kąpieli kwasowęglowej dwutlenek węgla osiada w postaci pęcherzyków
na powierzchni skóry. Stosuje się je przy nadczynności tarczycy w stanach
ogólnego wyczerpania.
Swoistym działaniem tych kąpieli jest osłabienie czucia, bólu i swędzenia
skóry oraz ogólne uspokojenie i wzrost senności.
...ciąg dalszy
|