Link - www.linia.pl Link - Banner - Reklama



Logo serwisu Medycyna
Strona główna
Medycyna i żywienie
          Spis tematów
Choroby: diagnostyka i profilaktyka
          Spis tematów
Metody leczenia
          Spis tematów
Cuda natury
          Spis tematów
Zdrowie i uroda
          Spis tematów
Słowniczek
Przyjazne linki
Mapa serwisu
O nas
Napisz

Słownik

OPARZENIA

    Uszkodzenie tkanek wywołane działaniem wysokiej temperatury. Uszkadzający wpływ temperatury na skórę rozpoczyna się przy 42 stopniach Celsjusza. Przy tej temperaturze już po 6 godzinach ulega martwicy naskórek, przy 55 stopniach Celsjusza wystarczą 3 minuty działania, a przy 70 stopniach Celsjusza - zaledwie jedna sekunda. Temperaturą, powyżej której nieodwracalnemu uszkodzeniu ulega białko tkankowe jest 55 stopni Celsjusza. Każda wyższa temperatura działając na powierzchnię ciała powoduje uszkodzenie skóry i tkanek głębszych, najczęściej są to uszkodzenia nieodwracalne, czyli martwica. W zależności od wysokości temperatury działającej na organizm człowieka oraz czasu jej działania powstają odpowiednie miejscowe lub ogólnoustrojowe uszkodzenia.
    WYRÓŻNIA SIĘ 3 STOPNIE OPARZENIA, KTÓRE ZALEŻĄ OD GŁĘBOKOŚCI USZKODZENIA:
    Stopień I - cechuje się zaczerwienieniem skóry (rumień) połączonym z lekkim obrzękiem i bolesnym pieczeniem. Rumień powstaje pod wpływem krótkotrwałego działania pary wodnej, niezbyt gorącej wody lub też po zbyt silnym opalaniu się na słońcu. Utrzymuje się zazwyczaj kilka dni i goi po złuszczeniu naskórka bez pozostawiania blizny.
    Stopień II - oprócz zaczerwienienia i obrzęku pojawiają się pęcherze wypełnione żółtawym płynem surowiczym. Pęcherze to martwy naskórek uniesiony gromadzącym się pod nim płynem tkankowym. Toczą się tu silne procesy zapalne i martwicze naskórka na granicy ze skórą właściwą. Bóle bywają znaczne. Oparzenia II stopnia powstają po oblaniu się wrzątkiem, gorącym olejem, pod wpływem pary wodnej. Goją się one zwykle po upływie ok. 2 tygodni dzięki możliwości regeneracji naskórka od dna.
    Stopień III - cechuje się zniszczeniem pełnej grubości skóry, a często i tkanek leżących głębiej, niekiedy aż do kości. Często część martwiczej skóry wysycha i powstają białoszare lub żółte strupy. Oparzenie III stopnia jest bardzo bolesne, a jednocześnie powierzchnia oparzona jest niewrażliwa na dotyk. Później następuje oddzielenie (demarkacja) części obumarłych i wytworzenie ziarniny oraz blizny. Oparzenia te powstają na skutek dłuższego działania ognia, wrzątku, gorącego oleju i często wymagają leczenia operacyjnego (przeszczepy skóry). Skrajną postacią oparzenia jest zwęglenie tkanek. Oprócz zmian miejscowych oparzenie III stopnia powoduje zaburzenia ogólnoustrojowe w postaci wstrząsu, a następnie tzw. chorobę oparzeniową wywołaną bólem, utratą osocza krwi i zatruciem organizmu wchłanianymi produktami rozpadu białka tkankowego. Natężenie tych zmian jest wprost proporcjonalne do powierzchni oparzenia. Im rozleglejsza jest powierzchnia oparzona, tym większa jest ucieczka z krwi płynu wraz z białkiem do obrzękłych tkanek i pęcherzy oraz większe niebezpieczeństwo wystąpienia wstrząsu.

Słowniczek Słowniczek Tajemnicza para uzdrowicieli: aloes
i vilcacora



 KOMUNIKATY
Zapraszamy do odwiedzenia pozostałych serwisów w portalu linia.pl Twoja linia.pl
 
Serwisy linia

Kliknij tu,

aby przejść do innych serwisów



Polecamy katalogi: Wibe, Profit, Prosty, Pogodny, Powietrzny, DobreMiejsce
Polecamy serwisy: Linia, Foto, Kobiety, Medycyna



Powrót na górę   © 2001 Usługi Komputerowe s.c. & Małgorzata Dudzińska-Malicka
Prawa zastrzeżone | All rights reserved
Poland tel. (022) 828 40 37, fax: (022) 828 40 34